Piekenieken
Mijn drie mannen, het zonneke, een fietstochtje, en gezellig “piekenieken”. Meer moet dat niet zijn.
Mijn drie mannen, het zonneke, een fietstochtje, en gezellig “piekenieken”. Meer moet dat niet zijn.
En toen werd om 6u deze morgen de deurhanger van Tuur straal genegeerd en stond Jef aan mijn bed met hét cadeautje. Een fluisterstemmetje vroeg “Gaan we het samen open doen mama?”. Mijn ogen plakten nog dicht van de slaap, maar zo’n verzoek valt niet te weigeren. Een schoon windbelletje zat erin, en het glundergezicht van […]
En dan mag ik mijn cadeautje voor moederdag open maken, vertelde Jef me deze morgen. “Je mag het nu nog niet open maken, er zit een bekertje in, ik ga het verstoppen, onder mijn bed. Niet kijken hé.” Om een lang verhaal kort te maken: Jef werd vrijdag door papa opgehaald van school met de […]
Omdat het moederdag is, en omdat ik het zo mooi verwoord vond. Matthias Schoenaerts in Humo nr. 3740/19: “De liefde van mijn moeder is zo groot en massief, en zo onbaatzuchtig. Ik kan er helemaal in verdwijnen. En ik vraag me voortdurend af of ik die liefde wel voldoende beantwoord, of ik ze niet als […]
Ook het gevogel gevolgd bij Fielosophie? Gisteren werd er gejong gemeld, jammer genoeg zonder beeldmateriaal. Een klein spiegeltje blijkt een beter hulpmiddel tot begluren dan een nest met een gevelhoog venster 😉 Ik geef toe, de locatie van het huisje is wat ongelukkig gekozen. Het had oorspronkelijk ook alleen maar een decoratief doel. Ik vond […]
Op de zon moeten we voorlopig niet rekenen. Een nieuw thema voor mijn buitenverblijf brengt alvast wat licht. Weg met het donkere choco-thema!
Sinds een paar weken wordt er mooi samen gespeeld door de broertjes, wat voordien een zeer zeldzaam tafereel was. Met een leeftijdsverschil van 18 maanden was er tot voor kort bij de oudste te weinig inlevingsvermogen, en bij de jongste te weinig begrip, wat steevast op tranen, woede-uitbarstingen, duwen en trekken uitdraaide. Vermoeiend. Voor iedereen. […]
Het is hier zo stil. We zijn hier namelijk nogal onder de indruk. Nu ongeveer een maand geleden kreeg ik een telefoontje dat een “voor en na”-moment in het leven heeft geroepen. Een telefoontje waarbij je een klap in je gezicht krijgt, een stamp in je maag voelt. En ik (wij) die dacht(en) voorbereid te […]
Kleine zus en ik trokken terug naar het naaiatelier van Miek in Brugge. Altijd gezellig daar. We maakten twee kussens, mét paspelband. Dat kunnen we dan ook weer. Moeilijk is dat niet, maar zus en ik krijgen graag de allereenvoudigste dingen eens met kennis van zaken uitgelegd. Kletsen en koekjes zijn inbegrepen. Geestige Jef gezegend […]
Stil word ik hiervan, héél stil. Zo schoon.