Vakantie is …

onder de indruk zijn van lokale schoonheden.

Te onthouden:

ooit huisje kopen in Trequanda om er te genieten van onze ouwe dag.

Vakantie is …

naar de markt gaan, meloen kopen, …

en er vervolgens naakt mee paraderen.

Kleine zus en co brengen ongeveer drie heuvels verderop hun vakantie door. We doen van samen, maar toch apart op reis.

Vandaag slenterden we samen door Siena. Vier volwassenen, vier mini’s, vier buggy’s. We aten een licht en lekker vier-gangen-menu en klonken op een vier-sterren-vakantie. La vita è bella!

De vier mini’s. Tel maar armen en beentjes.

Aha, daar is de vierde.

En toen wou er nog eentje “kleine” Tuur op de schoot!

De “zen” is ondertussen volledig ingedaald. Een dagje rust deed zijn werk. We zitten hier goed, op onze berg, met een uitzicht dat de hooggespannen verwachtingen overtreft. We waaiden er vandaag alleen bijna vanaf. De mistral heeft blijkbaar een nieuw stekje gevonden 😉

Diezelfde wind blaast de schattige krullen uit Tuur zijn wilde haren. Het houdt hem niet tegen om na pakweg 20 sprongen in het zwembad luidkeels “no kee spingen” te roepen. Je zal maar dezelfde berg als ons gekozen hebben als rustige vakantiebestemming …

Van een contrast gesproken.

Donderdag 12 juli vierden we nog de 41ste verjaardag van superman op een hectisch drukke en verzopen bloemisterij.

Waanden de twee kleine hooligans zich, ondanks de lage temperaturen, in een wellness modderbad.

Twee dagen later, en 1400 kilometer verderop, vertoeven we in betere temperaturen. De twee kleine hooligans zijn letterlijk wild enthousiast.

We zijn onze “zen” dus nog wat aan het zoeken, maar met zo’n uitzicht van op ons terras zal dat niet lang duren.

Er viel eergisteren een boekje in mijn postbus. Van dé Mme. Neen, niet het boekje met allemaal rokjes. Dat ligt hier al een tijdje te blinken en te lonken op mijn bureau. Een ander boekje. Het resultaat van Mme Zsazsa bindt nog eens zelf een boek.

Het ging zo.

Op een dag lummelde ik wat rond op Pinterest. En toen pinde de Mme een schoon kleed. Een kleed dat hier al twee jaar in mijn kast hing te verkommeren. Omdat mijn lijf het schone kleed geen eer aandeed. Of omgekeerd. In elk geval, in een impulsieve bui stelde ik de Mme voor om het kleed te ruilen voor een door haar zelfgemaakt boekske.

De Mme was enthousiast, publiceerde eerst nog snel haar rokjesboek, werd onderwijl wereldberoemd, en vond uiteindelijk in haar drukke agenda toch nog een gaatje om een boekje te binden. Een schoon, en handig boekje trouwens. Met verschillende soorten papier. Blij mee! Ik mag trouwens een gil geven als ze nog iets voor me kan doen, omdat ze de ruil niet echt eerlijk vond. Geen idee of mijn stembereik de Kempen haalt 😉

Deze slideshow vereist JavaScript.

Als ik mijn ogen dichtknijp voor de mogelijke gevaren die er schuilen in de talrijke hoeken van zes hectare bloemisterij, dan blijkt het in de eerste plaats een zalige speelplek te zijn. Voor moddergevechten bijvoorbeeld.

Het lijkt me duidelijk wie als winnaar en wie als sportieve verliezer onder de douche kroop.

Er lopen hier twee beertjes rond die hun dagelijkse portie buitenlucht nodig hebben om een transformatie in vernielzuchtige monstertjes tegen te gaan. In huis “opgesloten” doen ze me af en toe zelfs denken aan de griezeltjes uit mijn jeugd, de Gremlins. Het ene moment nog de schattigheid zelve, het andere moment …

Als zelfkennis het begin van alle wijsheid is, dan heeft onze Tuur zijn start alvast niet gemist. Hij antwoordt immers op elk verzoek van mama of papa steevast “en dan na buien” (en dan naar buiten). Blokken opruimen, neus snuiten, boterham opeten, pyjama aan, melk drinken, het maakt niet uit wat, hij doet het allemaal op voorwaarde dat hij vervolgens buiten mag spelen. De lente speelde niet in onze kaart, maar er lijkt toch beterschap onderweg. Gisterenavond werd er zowaar “buien” gegeten. Meer van dat alstublieft, dankuwel!

We hebben er terug een jaartje naailes opzitten. Qua productiviteit scoorde vorig jaar beter. Ik miste dit schooljaar toch een heel aantal lessen en kan enkel het hoogst noodzakelijke voorleggen om door te stromen naar het derde jaar. Eén rok en één pantalon. Een topper van een rok en een misbaksel van een broek. De laatstgenoemde zal mijn kast jammer genoeg (al dat werk jong) niet uitkomen. Ik krijg de neiging om “Vindegij mijn gat ni terug in deze broek?” te zingen als ze rond mijn lijf hangt. Totaal niet flatterend voor mijn smalle poep. Verkeerde stof gekozen. Het patroon is nochtans een namaaksel van mijn favoriete jeans. De rok daarentegen vind ik zeer geslaagd, heb ik al veel gedragen, en kreeg zelfs al complimenten. Een blijver dus.

We zijn streng wat schoonheid op de blog betreft en geven dus enkel een foto van de geslaagde rok mee.

En toch heb ik veel bijgeleerd dit jaar. Juf Rita is het archetype van een juf. Heel schoolse lessen, met heel veel herhaling. Maar ik heb dat nodig. Naaien met inzicht is haar credo, en ik moet zeggen dat ze er in slaagt om me af en toe mijn gebrek aan natuurlijk naaitalent te doen vergeten.

Het allerbelangrijkste blijft dat ik het nog steeds heel graag doe. Ik heb me dus al ingeschreven voor Blouse & Jurk en heb het voornemen om van elk een topper te maken volgend jaar!